Connect with us

Χωρίς κατηγορία

Αγκάλιασε Σφιχτά Το Παιδί Με Το Ένα Χρωμόσωμα Παραπάνω!!!

Published

on

«Σε ποιον όροφο μένεις;» με ρωτά ο Aντωνάκης από δίπλα. «Στον τέταρτο» απαντώ κι ανοίγω την πόρτα του ασανσέρ.

«Να πατήσω το κουμπί;» ξαναρωτά με μάτια όλο προσδοκία. Τρία χρόνια τώρα, ο ίδιος διάλογος, την ίδια ώρα στο ίδιο μέρος. Ο Αντώνης από απέναντι έχει σύνδρομο Down και είναι το πιο γλυκό παιδί που έχω γνωρίσει.

Περιμένει κάθε μεσημέρι την ώρα που γυρίζω από τη δουλειά, απλά για να πατήσει το κουμπί του ασανσέρ. Τον ξέρει τον όροφό μου απ’ έξω κι όμως κάθε φορά ρωτάει. Ένα μικρό καθημερινό τελετουργικό, ένα παιχνίδι, η δική μας επικοινωνία. Ένα παραπανίσιο χρωμόσωμα του έχει δημιουργήσει μια νοητική και κινητική δυσλειτουργία. Αυτό είναι όλο. Κατά τα άλλα είναι ένα πλάσμα αξιαγάπητο και χαμογελαστό, που λατρεύει τις αγκαλιές και του αρέσει να πατάει τα κουμπιά του ασανσέρ.

Μια και μοναδική φορά, το βρήκα να κλαίει το μικρό μου γείτονα. Μόλις με είδε έτρεξε στην αγκαλιά μου και πάτησε τα κλάματα. Αφού τον ηρέμησα, με κοίταξε σοβαρά και μου είπε «Με κοροϊδεύουν». Αυτό μόνο. Και μέσα σε δυο λέξεις έκλεισε όλο του το παράπονο για τη σκληρότητα, την αμάθεια και την απανθρωπιά του κόσμου. Κι έμεινα εγώ να προσπαθώ να μπαλώσω τα αμπάλωτα, να ντρέπομαι και να θυμώνω με τον εαυτό μου και με τον κόσμο που φτιάξαμε.

Γιατί μάθαμε το διαφορετικό να τ’ απορρίπτουμε, χωρίς να του δώσουμε ποτέ την ευκαιρία να συστηθεί. Να το διώχνουμε από φοβία μήπως είναι κολλητικό και πάθουμε τίποτα. Και μπορεί να μην το ρίχνουμε πια το διαφορετικό στον Καιάδα κυριολεκτικά, αλλά έχουμε πετάξει με διακριτικότητα –μη μας πουν και ρατσιστές- χιλιάδες από τους «άλλους» στον Καιάδα της εποχής.

Κι έπειτα διαλαλούμε με υπερηφάνεια το πόσο ανοιχτόμυαλοι είμαστε. Αυτούς τους «άλλους» που επιλέγουμε ξανά και ξανά να τους στήνουμε απέναντί μας και όχι δίπλα μας, τους έχουμε αναγκάσει να ανεβαίνουν καθημερινά το δικό τους, φτιαγμένο από τα χεράκια μας, Γολγοθά. Να ξέρεις ότι εσύ κι εγώ είμαστε εν μέρει υπεύθυνοι για το Γολγοθά του Αντώνη, και κάθε Αντώνη.

Η συχνότητα εμφάνισης του συνδρόμου Down είναι μια στις επτακόσιες γεννήσεις. Ένα στα επτακόσια παιδιά δεν έχει ειδικές ανάγκες, αλλά ειδικές ικανότητες. Ήξερες εσύ ότι τα παιδιά με σύνδρομο Down έχουν κλίση στο ρυθμό και τη μουσική; Εγώ πάντως όχι. Γιατί ποτέ δεν το έψαξα. Βλέπεις, το πρόβλημα δεν ήταν στην πόρτα μου, ήταν δίπλα. Χρειάστηκε ένας Αντώνης με κλάματα και μια μεγάλη αγκαλιά για να καταλάβω πόσο λάθος είμαι και να πάρω μπρος. Έστω κι αργά.

Τα παιδιά αυτά έχουν αργή και καθυστερημένη ανάπτυξη. Και ναι, αυτό δεν είναι φυσιολογικό, ούτε εύκολο, ούτε όμορφο.

Ωστόσο λόγω αυτής της καθυστέρησης, αντιμετωπίζουν το καθετί με έναν τρόπο θαυμαστά απλοϊκό, αθώο και παιδικό. Έχουν την ιδιότητα να αντιλαμβάνονται την ευτυχία και να την εντοπίζουν σε στιγμές που εσύ προσπερνάς και τη χάνεις. Σε μια ζωγραφιά, σε μια αγκαλιά, στο ρυθμό μιας μουσικής.

Δε ζητούν τίποτα άλλο από λίγη αγάπη, αν σου περισσεύει. Διψούν γι’ αυτή όπως όλοι μας, την έχουν ανάγκη πολύ περισσότερο από τον καθένα και δυστυχώς τη λαμβάνουν πολύ λιγότερο από τον καθένα.

Η μεγαλύτερη επανάσταση θα επιτευχθεί όταν αγαπήσουμε και σεβαστούμε την ποικιλομορφία. Όταν κατανοήσουμε τη διαφορετικότητα του άλλου όπως αυτή είναι, χωρίς να κρίνουμε και να συγκρίνουμε.

Στην αγάπη την πραγματική, την χωρίς όρια και περιορισμούς αγάπη, τις ιδιαιτερότητες του άλλου τις αγκαλιάζεις και τις αποδέχεσαι. Όποιες κι αν είναι αυτές. Δεν τρομάζεις από το άγνωστο, αλλά βουτάς μέσα του και προσπαθείς να το γνωρίσεις. Και αν τέλος πάντων για οποιοδήποτε λόγο δε μπορείς να τα αγαπήσεις αυτά τα παιδιά, μάθε να μη στέκεις εμπόδιο στο δρόμο τους και την πορεία που χαράσσουν. Δε χρειάζονται και το δικό σου Γολγοθά, τους φτάνει ο δικός τους.

«Σε ποιον όροφο μένεις;» με ρωτά χαμογελαστός ο Αντωνάκης.

«Στον τέταρτο» αποκρίνομαι.

«Έλα να πατήσεις το κουμπί». Έλαμψε ολόκληρος και μαζί του κι εγώ.

Γράφει η Σοφία Καλπαζίδου


Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Χωρίς κατηγορία

Έχω αυτή την ωραία διάθεση

Published

on

By

Με εχει πιασει μια πολυ εντονη παρορμηση τωρα να φυγω καπου πολυ μακρια, παρα πολυ μακρια ομως ναι πραγνατικα ν εξαφανιστω.

Να παω να μεινω σε μια αλλη χωρα καπου πολυ μακρια, μακρια απο αυτην εδω την ζωη να εξαφανιστω και να μην ξαναδω κανεναν γνωστον μ και δικο μ ανθρωπο τουλαχσιτον οχι για ενα πολυ μεγαλο χρονικο διαστημα και απλα να μπορω να ειμαι εγω…

Να ειμαι ο εαυτος μ τιποτα αλλο δεν με ενδιαφερει αυτη την στιγμη και να ζησω ελευθερη απλα να ζησω…γτ δεν θα με νοιαζει και δεν θα με ενδιαφερει τι θα πουν ή τι θα νομιζουν οι αλλοι για εμενα ουτε που θα με νοιαξει….

Ασε που θα φυγω και απο αυτη την τρελα που ζουσα για πολλα χρονια και φοβαμαι πως δυστυχως ακομα με στοιχιωνει….

Απλα θελω να φυγω πολυ μακρια και πραγματικα νιωθω λες και θα μπορω να συνειδητοποιησω καλυτερα καποια πραγματα αμα φυγω νιωθω λες και θα μπορω να τα δω πιο καθαρα απο λιγη αποσταση.

Ναι αυτο ακριβως χρειαζομαι αποσταση αυτη την στιγμη να ξεχαστω για να θυμηθω και να μπορεσω να ξανανιωσω και να ξαναερωτευτω

Continue Reading

Χωρίς κατηγορία

Είμαι σε ηλικία που αν με αντιπαθείς…

Published

on

By

Continue Reading

Χωρίς κατηγορία

Λέο Μπουσκάλια: Ευτυχία είναι το μοίρασμα.

Published

on

By

“Η ευτυχία μου είμαι εγώ, όχι εσύ..
όχι μόνο γιατί εσύ μπορεί να είσαι περαστικός..
αλλά κι επειδή εσύ θες να είμαι αυτό που δεν είμαι..”

Ευτυχία; Τι είναι αυτό.. στιγμές; μια ζωή;
Νομίζω ευτυχία είναι μονάχα και το γεγονός πως μου δίνεται η ευκαιρία να συλλογιστώ το νόημα αυτής της λέξης..
“Η λέξη ευτυχία είναι σύνθετη από τις λέξεις ευ και τύχη, δηλαδή σημαίνει καλή τύχη, η οποία οδηγεί στην ευδαιμονία και στη μακαριότητα”

Ευτυχία είναι να κάθεσαι στη φωτιά με τους παππούδες σου και να ακούς παλιές ιστορίες..
Ευτυχία είναι ένα χαμόγελο..
Ευτυχία είναι μια αγκαλιά..
Ευτυχία είναι ένα απλό χάδι στα μαλλιά..
Ευτυχία είναι το βλέμμα σου, όταν με κοιτάς με τόσο καθαρά μάτια..
Ευτυχία είναι το μοίρασμα..
Ευτυχία είναι να μπορείς να δεις τα αστέρια, άλλοι δεν έχουν το δικαίωμα να σηκώσουν τα μάτια τους στον έναστρο ουρανό..
Ευτυχία είναι να ακούω τον ήχο της φωνής σου, απλά να μου λέει ένα καλημέρα..
Ευτυχία είναι το χασμουρητό ενός μωρού..
Ευτυχία είναι να είναι ελεύθερη η σκέψη να κεντήσει..
Ευτυχία είναι να απολαμβάνεις το γαλανό της θάλασσας..
Ευτυχία είναι να αφήνεσαι..
Ευτυχία είναι να μπορείς να μυρίσεις ένα λουλούδι, ακόμη και αν το έκοψες από το διπλανό σπίτι επειδή εσύ δεν φύτεψες τίποτα στον κήπο σου..
Ευτυχία είναι να μπορείς να ονειρεύεσαι..
Ευτυχία είναι να μπορείς να αγαπάς με όλο σου το είναι..

Τελικά περιλαμβάνει τόσα πολλά η λέξη ευτυχία, μπορώ να γράφω για ώρες.. Σου εύχομαι να την έχεις, και να ξέρεις πραγματικά να την εκτιμάς..

Λέο Μπουσκάλια “να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις”

Πηγή: palomita-in-stars.blogspot.gr

Continue Reading

Trending

Copyright © 2017 Zox News Theme. Theme by MVP Themes, powered by WordPress.